Heb je vragen? rianne@durfteverbinden.nl

>>Blog: Stralen

Blog: Stralen

Blog: Stralen

‘Wat maakt dat je jezelf klein houdt?’ vroeg ze mij. Er viel even een stilte tussen mij en de vrouw tegenover mij. ‘Ik ben bang voor hoe mooi en groot het is’, hoorde ik mezelf enigszins geëmotioneerd zeggen. Vervolgens wees ze mij op een deel van de tekst uit de inauguratierede van Nelson Mandela.

Tekst
Een indrukwekkende tekst en een waardevol gesprek waar ik tijdens mijn wintersportvakantie vorige week regelmatig bij stil heb gestaan. Juist daar tussen de bergen, waar ik mij iedere keer weer bewust wordt van de grootsheid van de natuur, realiseerde ik mij dat niemand anders dan ikzelf over de drempel kan stappen. De drempel die ik voel om te vertrouwen op dat het zo is als Mandela heeft uitgesproken.  

Lastig en ongemakkelijk
De afgelopen dagen heb ik een aantal indringende gesprekken met mezelf gehad. Want deze tekst is in de basis waar ‘durfteverbinden.nl’ over gaat. De durf om te verbinden met mezelf en dat waar het voor mij over gaat, en daar voor te gaan staan. Het klinkt eenvoudig, maar in de praktijk merk ik dat ik het best lastig en ongemakkelijk vind. Vooral als het om positieve dingen gaat. Deze week nog kreeg ik een compliment van één van mijn opdrachtgevers. ‘Heel bijzonder hoe jij het voor elkaar hebt gekregen om met deze afdeling deze verandering te realiseren.’ En zo sprak ze nog even door. Ik voelde direct mijn lijf onrustig reageren. Zodra ze uitgesproken was, lag op het puntje van mijn tong om te reageren met: ‘Maar dat heb ik niet alleen gedaan hoor, zonder jullie en de mensen op de afdeling had ik dit nooit voor elkaar gekregen. Dus lief dat je dit zegt, maar mijn bijdrage valt reuze mee hoor.’

Anders
Maar deze keer deed ik het anders. Ik bedankte haar voor de complimenten. Want het is namelijk niet zo dat mijn bijdrage meevalt. Ik weet dat, door bij deze opdrachtgever te doen waar ik goed in ben, ook als ik dat lastig of spannend vind, we bereikt hebben wat we hebben bereikt. En daar ben ik trots op. Zowel op mezelf, als op de mensen die mij het vertrouwen hebben gegeven en zijn meegegaan in de verandering.

Want hoe bijzonder moedig is dat.

Rianne

De tekst uit de inauguratierede van Nelson Mandela:

"Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

Het is ons Licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.

We vragen onszelf: “Wie ben ik om briljant te zijn, 
prachtig, talentvol, fantastisch?”

Maar wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.

Er is niets verlichts aan je klein te maken,
opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn allemaal geboren om de glorie van God die in ons is,
te openbaren.

Die is niet alleen maar in sommige van ons, die is in iedereen!

En als wij ons Licht laten stralen,
geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.

Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen."